Kategoria: Hipnoza i Hipnoterapia

  • Hipnoza i neuroplastyczność

    Hipnoza i neuroplastyczność

    Hipnoza najczęściej jest postrzegana jako stan pogłębionego relaksu i większej podatności na sugestie. Jest to daleko idące uproszczenie. Wiele osób kojarzy hipnozę z sugestiami i programowaniem. U jednych wywołuje daleko idącą niechęć, inni są bardziej otwarci i oczekują od hipnoterapii szybkich efektów, niewielu jednak zdaje sobie sprawę, że stan hipnotyczny to wielki potencjał ludzkiego umysłu.

    W czasach rozwoju nauki, nowoczesnych i bardziej czułych urządzeń medycznych (ze wsparciem sztucznej inteligencji), coraz lepiej rozumiemy co dzieje w mózgu podczas stanu hipnotycznego.

    W artykule: ,,Hipnoza a neuroplastyczność – jak stan hipnotyczny wspiera zmianę mózgu” – Towarzystwo Hipnozy Terapeutycznej i Badań nad Hipnozą w Krakowie, czytamy: ,, Badania neuroobrazowe (fMRI i EEG) wykazały, że hipnoza nie jest snem ani biernym odpoczynkiem, lecz aktywnością neuronalną o specyficznym wzorcu synchronizacji”.

    Co dzieje się w mózgu w trakcie sesji hipnotycznej:

    • Osłabienie aktywności tzw. sieci domyślnej, która odpowiada za wewnętrzny monolog, analizowanie siebie i innych oraz błądzenie myślami. Gdy jej działanie słabnie, łatwiej jest skupić uwagę na tym, co dzieje się „tu i teraz”.
    • Wzmacnia się współpraca między obszarami związanymi z kontrolą uwagi, emocji i odczuwaniem bólu, takimi jak kora przedczołowa i zakręt obręczy. Taka synchronizacja może tłumaczyć, dlaczego w hipnozie wiele osób doświadcza większego poczucia kontroli nad napięciem, bólem czy reakcjami emocjonalnymi.
    • Najnowsze analizy pokazują, że hipnoza wpływa na ogólną organizację sieci mózgowych. Zmienia się sposób komunikacji między obszarami odpowiedzialnymi za percepcję, emocje i procesy poznawcze, co sprzyja przełamywaniu utrwalonych wzorców, schematów myślenia i reagowania.

    Jak czytamy w artykule nasze mózgi są neuroplastyczne, wykazują zdolność do tworzenia nowych ścieżek, połączeń neuronalnych, potrafią się reorganizować i zmieniać pod wpływem nowych doświadczeń.

  • Mózg i jego bioelektryczność

    Mózg i jego bioelektryczność

    Od czasu rozpowszechnienia elektroencefalografii i teorii fal bioelektrycznych mózgu możliwe jest śledzenie zmian aktywności mózgu w różnych momentach życia. Mózg zbudowany jest z miliardów komórek wytwarzających sygnały elektromagnetyczne przekazywane przez synapsy. Każdy neuron powiązany jest z milionami innych neuronów, a jego aktywność jest nieustannie współzależna z ich aktywnością. Pomiar tej aktywności daje obraz potencjału elektromagnetycznego w mikrowoltach oraz częstotliwości oznaczanej miarą ilości cykli na sekundę.

    Od czasu rozpowszechnienia elektroencefalografii i teorii fal bioelektrycznych mózgu możliwe jest śledzenie zmian aktywności mózgu w różnych momentach życia. Mózg zbudowany jest z miliardów komórek wytwarzających sygnały elektromagnetyczne przekazywane przez synapsy. Każdy neuron powiązany jest z milionami innych neuronów, a jego aktywność jest nieustannie współzależna z ich aktywnością. Pomiar tej aktywności daje obraz potencjału elektromagnetycznego w mikrowoltach oraz częstotliwości oznaczanej miarą ilości cykli na sekundę.

    W różnych stanach świadomości zmienia się częstotliwość mózgu:

    Faza gamma

    O częstotliwości powyżej 40 Hz (zwykle 80-100 Hz) jest charakterystyczna dla działań i funkcji motorycznych, aktywność w ośrodku mózgowym zwiastująca wykonanie ruchu.

    Faza beta

    O częstotliwości 14 – 30 Hz i małej amplitudzie, która dotyczy stanu czuwania, świadomości skierowanej na zewnątrz, gotowości do działania, skupieniu na wykonywaniu zadań, zwykłej codziennej aktywności, percepcji zmysłowej i pracy umysłowej, intensywnego myślenia logiczno – analitycznego. Zakres odpowiadający za ten poziom świadomości zamyka się w częstotliwości do 19 Hz.

    Zakres od 20 do 30 Hz odpowiada za powstawanie uczucia niepokoju i lęku. Odnosi się również do negatywnych stanów psychicznych – agresji, silnego stresu, współwystępuje w wielu chorobach psychosomatycznych (migrena, nadciśnienie tętnicze).

    Faza alfa

    O częstotliwości 8 – 13 Hz. Fale alfa opisane zostały przez Hansa Bergera w roku 1924. Jest to obszar graniczny między stanem czuwania i snu. Strefa fal alfa jest obszarem twórczym. W ramach tej aktywności mózgowej możliwy jest transfer materiału nieświadomego do świadomości i odwrotnie. W tym stanie możemy łatwiej komunikować się z intuicją.

    Faza teta

    O częstotliwości 4 -7  Hz występuje podczas snu spokojnego i głębokiego oraz kiedy towarzyszy nam uczucie wielkiej przyjemności i satysfakcji. W czasie snu głębokiego następuje regeneracja komórek nerwowych. Są falami najczęściej występującymi podczas głębokiej medytacji, transu, intensywnych marzeń i silnych emocji. Świadomość przy tej częstotliwości pozwala na kontrolowanie bólu fizycznego, a w skrajnych przypadkach nawet krwawienia.

    Faza delta

    O częstotliwości 0,5 – 4 Hz. Jogowie bez trudu osiągają ten stan. Wszystkie funkcje fizjologiczne ulegają w tej fazie zwolnieniu. Oddech jest płytki, rytm serca znacznie zwolniony. Jest to też faza typowa dla bardzo głębokiego snu, podczas bardzo głębokiej medytacji i stanu całkowitej mało poznanej nieświadomości.

    Faza epsilon

    O częstotliwości poniżej 0,5 Hz jest prawie nieznana i przypuszcza się, że dotyczy rytmu mózgu przed śmiercią fizyczną.

    Gdy nasz organizm doznaje urazu lub wstrząsu, wycofuje się automatycznie (chroni w strefę aktywności głębokiej, aby zregenerować swój potencjał). Dzięki temu procesy przetrwania znajdują nowe zasoby. Często w sytuacji poważnego wypadku człowiek mdleje lub traci przytomność. Tym samym natychmiast włączany jest system oszczędzania energii, chroniący to, co pozostało jeszcze do życia.

    Jolanta Drobek